อัลกุรอานอันทรงเกียรติได้กล่าวถึงอะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ในโองการหลายแห่ง ทั้งโดยตรงและโดยอ้อม ดังนี้:
– โองการ “วิลายะฮ์”:
إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ
“แท้จริง วะลีของพวกเจ้ามีเพียงอัลลอฮ์ ศาสนทูตของพระองค์ และบรรดาผู้ศรัทธา คือบรรดาผู้ดำรงนมาซและจ่ายซะกาต ขณะที่พวกเขากำลังรุกูอ์” (1)
สาเหตุแห่งการประทานโองการนี้เกี่ยวข้องกับอะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) (2)
– โองการ “ตับลีฆ”:
يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ۖ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ۚ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ
“โอ้ศาสนทูต จงประกาศสิ่งที่ถูกประทานลงมายังเจ้าจากพระผู้อภิบาลของเจ้า และหากเจ้าไม่กระทำ เท่ากับว่าเจ้ายังมิได้ประกาศสารของพระองค์เลย และอัลลอฮ์จะทรงปกป้องเจ้าจาก [อันตรายของ] ผู้คน เพราะแท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงชี้นำบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา” (3)
โองการนี้ถูกประทานลงมาในวันฆอดีร และหมายความว่า: โอ้ศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรและสันติแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) จงประกาศและถ่ายทอดสิ่งที่ถูกประทานจากอัลลอฮ์เกี่ยวกับคุณธรรมและความประเสริฐของอะลี บิน อบีฏอลิบ (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) (4)
– โองการ “ตัฏฮีร”:
إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا
“อัลลอฮ์ทรงประสงค์เพียงที่จะขจัดมลทินออกจากพวกเจ้า โอ้อะฮ์ลุลบัยต์ และทรงชำระพวกเจ้าให้บริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์” (5)
โองการนี้ถูกประทานลงมาเกี่ยวกับศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรและสันติแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) อะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ท่านหญิงฟาฏิมะฮ์ อัซซะฮ์รอ (ขอความสันติจากอัลลอฮ์จงมีแด่นาง) อิมามฮะซันและอิมามฮุเซน (ขอความสันติจงมีแด่ทั้งสองท่าน) (6)
– โองการ “มะวัดดะฮ์”:
قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَىٰ ۗ
“จงกล่าวเถิดว่า ฉันไม่ขอสิ่งตอบแทนใดจากพวกท่านสำหรับภารกิจของฉัน เว้นแต่ความรักต่อญาติใกล้ชิด(อะห์ลุลบัยต์)ของฉัน” (7)
โองการนี้ถูกประทานลงมาเกี่ยวกับอะฮ์ลุลบัยต์ (ขอความสันติจงมีแด่พวกท่าน) ได้แก่ อะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ท่านหญิงฟาฏิมะฮ์ (ขอความสันติจากอัลลอฮ์จงมีแด่นาง) อิมามฮะซันและอิมามฮุเซน (ขอความสันติจงมีแด่ทั้งสองท่าน) ซึ่งเป็นบุคคลแห่งกิซาอ์ (8)
– โองการ “ลัยละตุลมะบีต”:
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ
“และในหมู่มนุษย์มีผู้ที่ขายชีวิตของตนเพื่อแสวงหาความพึงพอพระทัยของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์ทรงเปี่ยมด้วยความเมตตาต่อปวงบ่าว” (9)
โองการนี้ถูกประทานลงมาเกี่ยวกับอะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) เมื่อท่านศาสดา (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรและสันติแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) ให้อะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) อยู่ในมักกะฮ์เพื่อชำระหนี้และคืนทรัพย์สินที่ได้รับฝากไว้ แล้วอะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ได้นอนบนที่นอนของท่านศาสดา (10)
– โองการ “มุบาฮะละฮ์”:
فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ
“จงกล่าวแก่พวกเขาว่า มาเถิด ให้เราเรียกบุตรของเราและบุตรของพวกท่าน สตรีของเราและสตรีของพวกท่าน ตัวตนของเราและตัวตนของพวกท่าน จากนั้นเรามามุบาฮะละฮ์กัน และขอให้การห่างไกลจากพระเมตตาของอัลลอฮ์ตกแก่บรรดาผู้โกหก ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายเราหรือฝ่ายพวกท่าน” (11)
ในโองการนี้ ศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรและสันติแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) ได้เชิญอะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ท่านหญิงฟาฏิมะฮ์ (ขอความสันติจากอัลลอฮ์จงมีแด่นาง) อิมามฮะซันและอิมามฮุเซน (ขอความสันติจงมีแด่ทั้งสองท่าน) มาร่วมด้วย (12)
– โองการ “เตาบะฮ์”:
فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
“แล้วอาดัมได้รับถ้อยคำบางประการจากพระผู้อภิบาลของเขา และอัลลอฮ์ทรงรับการสำนึกผิดของเขา แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงรับการสำนึกผิด ผู้ทรงเมตตาเสมอ” (13)
จงวิงวอนและขอพรด้วยสิทธิของท่านศาสดาผู้ทรงเกียรติ (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรและสันติแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) อะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ท่านหญิงฟาฏิมะฮ์ อัซซะฮ์รอ (ขอความสันติจากอัลลอฮ์จงมีแด่นาง) อิมามฮะซันและอิมามฮุเซน (ขอความสันติจงมีแด่ทั้งสองท่าน) (14)
– โองการ “การทดสอบอิบรอฮีม”:
وَإِذِ ابْتَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ۖ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي ۖ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ
“พระองค์ตรัสว่า: แท้จริงข้าจะทำให้เจ้าเป็นอิมามสำหรับมนุษย์ อิบรอฮีมกล่าวว่า: และจากลูกหลานของข้าด้วยหรือ? พระองค์ตรัสว่า: พันธสัญญาของข้าไม่ครอบคลุมถึงบรรดาผู้อธรรม” (15)
ท่านศาสดา (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรและสันติแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) กล่าวว่า: “คำวิงวอนนี้มาถึงฉันและอะลี น้องชายของฉัน ผู้ซึ่งพวกเราทั้งสองไม่เคยสุญูดต่อรูปปั้นแม้เพียงชั่วขณะเดียว และอัลลอฮ์ทรงแต่งตั้งฉันเป็นศาสดา และแต่งตั้งอะลีเป็นผู้สืบตำแหน่งของฉัน” (16)
– โองการ “วุดด์”:
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَٰنُ وُدًّا
“แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบคุณงามความดี พระผู้ทรงกรุณาปรานีจะทรงทำให้เกิดความรักแก่พวกเขา” (17)
วิลายะฮ์ของอะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ก็คือความรักนั้น (18)
– โองการ “ฮาดี”:
ۗ إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ ۖ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ
“แท้จริงเจ้าเป็นเพียงผู้ตักเตือน และสำหรับทุกกลุ่มชนย่อมมีผู้นำทาง” (19)
มีผู้ถามอิมามบากิร (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) เกี่ยวกับโองการนี้ ท่านกล่าวว่า: “ศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรและสันติแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) คือมุนซิร ผู้ตักเตือน และ ‘อะลี’ คือผู้ชี้นำ และอิมามทุกท่านคือ ‘ฮาดี’ ผู้ชี้นำสำหรับยุคสมัยที่ท่านดำรงอยู่” (20)
แหล่งอ้างอิง
1. อัลมาอิดะฮ์: โองการที่ 55
2. อัลอิกติศอด ของเชคฏูซี: หน้า 198
3. อัลมาอิดะฮ์: โองการที่ 67
4. เราฎอตุลมุตตะกีน: เล่ม 1, หน้า 245
5. อัลอะห์ซาบ: โองการที่ 33
6. อัลมุอ์ตะบัร: เล่ม 1, หน้า 23
7. อัชชูรอ: โองการที่ 23
8. อัลวาฟี: เล่ม 3, หน้า 903
9. อัลบะเกาะเราะฮ์: โองการที่ 207
10. เราฎอตุลวาอิซีน: หน้า 104
11. อาลอิมรอน: โองการที่ 61
12. มิศบาฮุลมุตะฮัจญิด: หน้า 759
13. อัลบะเกาะเราะฮ์: โองการที่ 37
14. อัลกาฟี: เล่ม 8, หน้า 305
15. อัลบะเกาะเราะฮ์: โองการที่ 124
16. อัลอะมาลี: หน้า 379
17. มัรยัม: โองการที่ 96
18. อัลกาฟี: เล่ม 1, หน้า 431
19. อัรเราะอ์ด: โองการที่ 7
20. ฮิดายะตุลอุมมะฮ์: เล่ม 1, หน้า 15
