เมื่อช่วงสุดท้ายของชีวิตศาสดาท่านสุดท้าย (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) มาถึง ความเศร้าโศกก็ปกคลุมบ้านของฟาฏิมะฮ์ (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ในวันเวลาอันโดดเดี่ยวเหล่านั้น อะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) เป็นที่พึ่งเพียงผู้เดียวของท่านหญิงและเป็นผู้รักษาความลับของท่าน ผู้ซึ่งจะต้องแบกรับภาระหนักแห่งคำสั่งเสียภายหลังการจากไปของศาสดา และคอยพิทักษ์ขอบเขตแห่งวิลายะฮ์ตลอดช่วงเวลาอันยากลำบากนั้น
ความเศร้าของพ่อที่ลูกสาวต้องถูกกดขี่
ช่วงสุดท้ายของชีวิตศาสดา (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) เต็มไปด้วยความเศร้าสะเทือนใจต่ออนาคตของบุตรีผู้ทรงเกียรติของท่าน รายงานนี้กล่าวถึงบทสนทนาระหว่างพ่อผู้เปี่ยมด้วยเมตตากับลูกสาวเกี่ยวกับความทุกข์ยากที่จะมาถึง และข่าวดีว่าจะได้พบกันอีกครั้ง ณ ที่ใกล้ชิดพระผู้เป็นเจ้า
เมื่อช่วงเวลาแห่งการเป็นชะฮีดของศาสดาแห่งอัลลอฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) ใกล้เข้ามา ท่านร้องไห้จนเคราเปียกชุ่ม เหล่าสหายถามว่า “یا رسول الله! ท่านร้องไห้เพราะเหตุใด?” ท่านกล่าวว่า “ฉันร้องไห้ให้แก่ลูกหลานของฉัน และการกดขี่ที่พวกเขาจะได้รับจากบรรดาผู้อธรรมในประชาชาติของฉันหลังจากฉันจากไป ราวกับว่าในเวลานี้ฉันเห็นฟาฏิมะฮ์ลูกสาวของฉัน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ถูกกดขี่หลังจากฉันจากไป แม้นางจะร้องขอความช่วยเหลือสุดเสียงว่า ‘یا ابتاه’ (พ่อจ๋า) ก็ไม่มีผู้ใดในประชาชาติของฉันเข้ามาช่วยนาง”
เมื่อคำกล่าวนี้ไปถึงหูของท่านหญิงฟาฏิมะฮ์ (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ท่านก็ร้องไห้ ศาสดา (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) กล่าวว่า “บุตรีที่รักของพ่อ อย่าร้องไห้เลย” ท่านหญิงฟาฏิมะฮ์ (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ตอบว่า “พ่อจ๋า ลูกไม่ได้ร้องไห้เพราะการกดขี่ที่ลูกจะประสบหลังจากพ่อจากไป แต่ลูกหลั่งน้ำตาเพราะต้องห่างและพลัดพรากจากพ่อ” ในเวลานั้น ศาสดาแห่งอัลลอฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) แจ้งข่าวดีแก่ท่านว่า “โอ้ บุตรีของมุฮัมมัด จงยินดีเถิด ในหมู่อะห์ลุลบัยต์ของฉัน เจ้าจะเป็นคนแรกที่ตามฉันไป” [1]
ความฝันแห่ง การได้พบกันในสวรรค์
ความฝันอันเป็นจริงของท่านหญิงซะฮ์รอ (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) เผยให้เห็นความจริงอันยิ่งใหญ่ นั่นคือคำมั่นว่าจะได้พบกับพ่อ (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) อีกครั้ง ซึ่งทำให้ท่านบอกความในใจและเล่าถึงการอำลาอันโดดเดี่ยวในช่วงสุดท้ายของชีวิตแก่สามีผู้ซื่อสัตย์ของท่าน คืออะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน)
อิมามศอดิก (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า “เมื่อศาสดาแห่งอัลลอฮ์ (ขออัลลอฮ์ทรงประทานพรแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) จากโลกนี้ไป ท่านมิได้ทิ้งสิ่งใดไว้เป็นอนุสรณ์นอกจาก ‘ษะเกาะลัยน์’ คือเชื้อสายและอะห์ลุลบัยต์ของท่าน ในช่วงเวลาสุดท้าย ท่านกระซิบบอกท่านหญิงฟาฏิมะฮ์ ซะฮ์รอ (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) ว่า ‘ในหมู่อะห์ลุลบัยต์ของฉัน เจ้าจะเป็นคนแรกที่ตามฉันไป’”
ท่านหญิงฟาฏิมะฮ์ อัซซะฮ์รอผู้บริสุทธิ์ (ขอความสันติจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า “ไม่กี่วันหลังจากบิดาผู้ทรงเกียรติของฉันจากไป ขณะที่ฉันอยู่ในภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่น ฉันได้เห็นบิดาในความฝัน เมื่อเห็นท่าน ฉันอดใจไว้ไม่ไหว จึงกล่าวกับท่านว่า ‘ท่านพ่อ! วิวรณ์(วะห์ยู)และข่าวสารจากฟากฟ้าได้ขาดหายไปจากพวกเราแล้ว’”
ขณะที่ฉันกำลังกล่าวถ้อยคำนั้น จู่ ๆ ก็เห็นมลาอิกะฮ์หลายแถว โดยมีมลาอิกะฮ์สององค์อยู่ข้างหน้า เข้ามาหาฉัน พวกเขาพาฉันขึ้นไปสู่ฟากฟ้า เมื่อฉันเงยหน้าขึ้น ก็เห็นปราสาทอันงดงามอยู่เบื้องหน้า พร้อมสวนและลำธารมากมายนับไม่ถ้วน หลังปราสาทแต่ละหลังมีปราสาทอีกหลังหนึ่ง และหลังสวนแต่ละแห่งมีสวนอีกแห่งหนึ่ง จู่ ๆ ฉันก็เห็นเหล่าหญิงสาวออกจากปราสาทเหล่านั้นตรงมาหาฉัน
พวกนางบอกข่าวดีแก่กันด้วยความยินดีและตื่นเต้น มองฉันพร้อมรอยยิ้มและกล่าวว่า “ยินดีต้อนรับผู้ที่สวรรค์ถูกสร้างขึ้นเพื่อนาง และพวกเราก็ถูกสร้างขึ้นเพราะบิดาของนาง (ศาสดา)!” ขณะนั้นมลาอิกะฮ์ยังคงพาฉันขึ้นไป
พวกเขาพาฉันเข้าไปในเรือนหลังหนึ่งซึ่งมีปราสาทอยู่มากมาย และในปราสาทแต่ละหลังมีเรือนที่ไม่เคยมีสายตามนุษย์คนใดได้เห็น บนเตียงที่นั่นปูผ้าซุนดุสและอิสตับร็อก (ผ้าไหมล้ำค่า) และคลุมด้วยผ้าห่มไหมหลากสีและผ้าดีบาอีกนานาชนิด ที่นั่นมีภาชนะทองคำและเงิน รวมทั้งสำรับที่เต็มไปด้วยอาหารหลากชนิดหลากสีสัน
ในสวรรค์แห่งนั้นมีลำธารสายหนึ่งไหลอยู่ น้ำของมันขาวกว่าน้ำนมและหอมกว่าชะมดหอมอัซฟัร ฉันถามว่า “เรือนหลังนี้เป็นของใคร และลำธารสายนี้คืออะไร?” พวกเขาตอบว่า “ที่นี่คือฟิรเดาส์ชั้นสูงสุด ไม่มีสวรรค์ใดอยู่เหนือกว่านี้ เรือนหลังนี้เป็นของบิดาของท่าน ศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ (ขอพรจากอัลลอฮ์และความสันติจงมีแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) พร้อมด้วยบรรดาศาสดาที่อยู่กับท่านและผู้ที่อัลลอฮ์ทรงรัก” ฉันถามว่า “แล้วลำธารสายนี้คืออะไร?” พวกเขากล่าวว่า “นี่คือเกาษัรที่อัลลอฮ์ทรงสัญญาไว้กับบิดาผู้ทรงเกียรติของท่าน” ฉันถามว่า “บิดาของฉันอยู่ที่ไหน?” พวกเขากล่าวว่า “ท่านกำลังจะมาหาท่านเดี๋ยวนี้”
ในระหว่างนั้น ปราสาทหลายหลังก็ปรากฏแก่ฉัน ปราสาทเหล่านั้นขาวและสว่างไสวกว่าปราสาทก่อนหน้า และพรมของปราสาทเหล่านั้นก็ดีกว่าพรมของปราสาทก่อน ๆ ฉันเห็นพรมผืนหนึ่งที่ปูอยู่บนเตียง และมีพรมผืนอื่น ๆ ที่งดงามยิ่งกว่า ในที่สุดฉันก็มาถึงเตียงที่บิดาของฉัน ศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ (ขอพรจากอัลลอฮ์และความสันติจงมีแด่ท่านและวงศ์วานของท่าน) นั่งอยู่ โดยมีคนกลุ่มหนึ่งอยู่ต่อหน้าท่านด้วย ทันทีที่บิดาเห็นฉัน ท่านก็กอดฉัน จูบตรงหว่างคิ้วของฉันและกล่าวว่า “ยินดีต้อนรับ ลูกสาวของพ่อ!” จากนั้นท่านให้ฉันนั่งข้าง ๆ และกล่าวกับฉันว่า “โอ้ ผู้เป็นที่รักของพ่อ! ลูกเห็นไหมว่าอัลลอฮ์ทรงจัดเตรียมความโปรดปรานใดไว้ให้ลูก และลูกจะได้เข้าสู่สถานที่อันเปี่ยมด้วยความโปรดปรานและสง่างามเพียงใด?” แล้วท่านก็ชี้ให้ฉันเห็นปราสาทที่สว่างไสว เต็มไปด้วยเครื่องประดับและอาภรณ์หลากสี พร้อมกล่าวเสริมว่า “ที่นี่คือที่พำนักของลูก คู่ครองของลูก บุตรทั้งสองของลูก และบรรดาผู้รักพวกเจ้า จงยินดีเถิด เพราะอีกไม่กี่วันลูกจะมาหาพ่อ” หลังจากการพบกันครั้งนั้น หัวใจของฉันเต้นแรง และความโหยหาอันไม่อาจพรรณนาได้แผ่ซ่านไปทั่วทั้งตัว ขณะที่ฉันหวาดหวั่นต่อความยิ่งใหญ่ของเหตุการณ์นี้ ฉันก็ตื่นจากความฝัน
คำสั่งเสียของฟาฏิมะฮ์ (ขอความสันติจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน)
ในช่วงสุดท้ายของชีวิต ท่านหญิงฟาฏิมะฮ์ อัซซะฮ์รอ (ขอความสันติจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ได้สนทนากับเหล่ามลาอิกะฮ์ในเรื่องแห่งสวรรค์ และเปิดเผยเรื่องราวเกี่ยวกับการอำลาของท่านต่อท่านอะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) เพียงผู้เดียว รายงานนี้บรรยายช่วงเวลาที่ท่านหญิงจากไปเพื่อพบพระผู้อภิบาลอย่างสงบ
ท่านอิมามศอดิก (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) กล่าวว่า “ท่านอะมีรุลมุอ์มินีน (ขอความสันติจงมีแด่ท่าน) รายงานว่า เมื่อฟาฏิมะฮ์ (ขอความสันติจากอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน) ตื่นจากความฝัน นางก็เรียกฉัน ฉันไปหานางและถามว่า ‘เกิดอะไรขึ้น?’ นางเล่าความฝันให้ฉันฟัง และให้ฉันรับปากว่า เมื่อนางจากโลกนี้ไป ฉันจะไม่แจ้งให้ใครทราบนอกจากอุมมุสะละมะฮ์ (ภรรยาของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์) อุมมุอัยมัน ฟิฎเฎาะฮ์ และในหมู่ผู้ชายนั้น นอกจากบุตรทั้งสองของนาง อับดุลลอฮ์ บิน อับบาส ซัลมาน อัลฟาริซี อัมมาร บิน ยาซิร มิกดาด อบูซัร และฮุซัยฟะฮ์’”
ฟาฏิมะฮ์ (سلاماللهعلیها) กล่าวกับข้าพเจ้าว่า “ฉันอนุญาตให้ท่านเห็นร่างของฉันหลังจากฉันสิ้นชีวิต ท่านจงอาบน้ำชำระร่างของฉันโดยมีสตรีเหล่านี้ช่วย แล้วฝังฉันในเวลากลางคืน และอย่าให้ผู้ใดล่วงรู้สถานที่ฝังศพของฉัน”
เมื่อค่ำคืนตามกำหนดนั้นมาถึง และอัลลอฮ์ผู้ทรงเมตตาทรงให้เกียรติฟาฏิมะฮ์ (سلاماللهعلیها) ด้วยการรับวิญญาณของนาง ข้าพเจ้าได้ยินนางกล่าวว่า “و علیکم السلام!” จากนั้นนางกล่าวกับข้าพเจ้าว่า “โอ้ ลูกพี่ลูกน้องของฉัน! นั่นคือญิบรีล เขากล่าวสลามแก่ฉันและกล่าวว่า ‘นี่คือผู้เป็นที่รักของผู้เป็นที่รักของอัลลอฮ์ และเป็นดวงใจของเขา อัลลอฮ์ทรงฝากสลามถึงท่าน และตรัสว่าวันนี้ท่านจะได้เข้าสู่ญันนะตุลมะอ์วา’ เขาแจ้งข่าวดีนี้แก่ฉันแล้วจากไป”
นายแห่งผู้ยำเกรง (علیهالسلام) กล่าวเพิ่มเติมว่า “ข้าพเจ้าได้ยินท่านหญิงซะฮ์รอ (سلاماللهعلیها) กล่าวเป็นครั้งที่สองว่า ‘و علیکم السلام!’ จากนั้นนางกล่าวว่า ‘โอ้ ลูกพี่ลูกน้องของฉัน! นั่นคือมีกาอีล เขาแจ้งข่าวดีแก่ฉันเช่นเดียวกับญิบรีล’”
เป็นครั้งที่สาม ฟาฏิมะฮ์ (سلاماللهعلیها) กล่าวว่า “و علیکم السلام!” จากนั้นนางเบิกตากว้างและกล่าวกับข้าพเจ้าว่า “โอ้ ลูกพี่ลูกน้องของฉัน! ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ว่านี่เป็นความจริง นั่นคืออิซรออีล ผู้กางปีกของตนแผ่ไปทั่วทิศตะวันออกและทิศตะวันตก บิดาของฉันเคยอธิบายลักษณะของเขาให้ฉันฟัง”
จากนั้นพวกเราได้ยินท่านหญิงซะฮ์รอ (سلاماللهعلیها) กล่าวว่า “و علیکم السلام یا قابض الارواح! และขอความสันติจงมีแด่ท่านเช่นกัน โอ้ผู้รับวิญญาณ! จงรับวิญญาณของฉันโดยเร็ว เพื่อจะไม่มีความทุกข์ทรมานอีก”
หลังจากนั้นพวกเราได้ยินนางกล่าวว่า “یا رب ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ข้าพระองค์กำลังไปหาพระองค์ มิใช่ไปสู่ไฟนรก!” จากนั้นนางหลับตาและเหยียดแขนขาออก ราวกับว่าฟาฏิมะฮ์ไม่เคยมีชีวิตอยู่เลย [2]
แหล่งอ้างอิง
[1] บิฮารุลอันวาร เล่ม ۴۳ หน้า ۱۵۷
[2] บิฮารุลอันวาร เล่ม ۴۳ หน้า ۲۰۷